Are you from Russia?
Hanoi, 10:20 PM
Goed nieuws: ik heb daarnet een half uurtje op mijn laptop gewerkt, en helemaal geen problemen gehad met het scherm. Toch een storing van één of ander toestel in de buurt dan? Ik hoop het alvast. Ik ben inmiddels terug iets meer ontspannen, want ik heb een kort (heb zaterdag heel de dag doorgewerkt aan mijn eindwerk), maar leuk weekend gehad.
Het begon zaterdagavond onverwacht, toen ik op zoek was naar een bepaalde winkel in de buurt van HUT. Die heb ik niet gevonden, maar ik kwam wel in een grote studentenmassa terecht. Op de campus stonden overal kraampjes met eten, snoepgoed, spelletjes en Westerse muziek.. kortom een soort kermis. Enerzijds wou ik te weten komen wat er gaande was en er even blijven hangen, anderzijds kende ik er helemaal niemand en was niet echt in de mood om te feesten. Terug uit de mensenmassa geraken was echter onbegonnen werk. Op zekere moment werd ik aangesproken door een groepje studenten, die me vroegen of ik niet gewoon met hen meekwam. Achja, waarom ook niet. En zo bracht ik dus mijn zaterdagavond door op HUT, met enkele drankjes, meloenpitten (mja) en een soort fluoricerende pudding die uiterlijk erg op jello lijkt maar compleet anders smaakt. En toen kwam het: "Are you from Russia?". Die vraag krijg ik hier regelmatig. Iedereen denkt hier dat ik uit Rusland kom.
Vandaag moest ik erg vroeg op, gezien ik voor de Hanoi City Tour eerst zelf naar het centrum moest, gezien de studentenkamers blijkbaar net iets teveel van het traject van de bus af lagen. Eenmaal aangekomen bleek in echter te vroeg te zijn. Een vrouw met een typisch Vietnamees hoedje en van die typische mandjes met goederen, die brood en een soort koffiekoeken verkocht kwam op me af. Gezien ik nog niet gegeten had kocht ik een broodje. Het gevolg was echter dat ik enkele seconden later omsingeld was door een hele hoop verkoopsters die me allemaal iets wouden verkopen. Normaal zeg je dan "No thanks" en je wandelt verder, maar ik moest daar wachten en kon dus niet weg. Het heeft wat geduurd vooraleer ze het opgaven. Dat ze graag verkopen valt natuurlijk te begrijpen, maar dit was echt vervelend. Ook lijkt het me erg onlogisch om brood te gaan verkopen aan iemand die net brood gekocht heeft en al aan het eten is.
De excursie was echter de moeite. Kleine groep, en voor het eerst ook een goede gids. Eén van de mensen van de organisatie vroeg me ook weer of ik van Rusland kwam. Toen moest ik het gewoon weten.. "Why does everyone think I'm from Russia?". Het antwoord: "Because you have blue eyes!". Ok dat weten we dan ook weer :)
De eerste plaats die we bezochten was het Ho Chi Minh Mausoleum en Museum. Daar hadden ze echter enorme last van paranoia. We mochten geen camera's meenemen, niets van metaal, geen rugzakken, geen flessen water.. enkel ons paspoort en geld mochten we bij ons houden. Dan moesten we een pad volgen, naast elkaar in twee rijen. Naast het pad liepen bewakers in een soort legeruitrusting, die met van die enorm grote leger-passen en een strenge blik op de maat paradeerden.. uiteraard gewapend. Af en toe werd er iemand uit de rij gepikt omdat die persoon iets bij zich had dat niet mocht. Een belevenis op zich.
Verder zijn we enkele pagode's en tempels gaan bezoeken, alsook een oude universiteit en een museum over de verschillende etnische minderheden in Vietnam. Buiten hadden ze ook de woningen van deze mensen nagebouwd. Wel opletten voor de gaten die je hier en daar tegenkomt in de bamboe-vloer!
Ook erg gek is de manier waarop één van deze volkeren hun doden begraven: zij vinden dat als levenden een huis hebben, de doden hier ook recht op hebben. Boven het graf staat dus een (heel erg laag) huisje, gebouwd. Rondom het huisje (en dus het graf) staan allerlei seksueel expliciete (en dan bedoel ik wel erg expliciete!) stenen beeldjes. En dan te zeggen dat ze hier in Vietnam soms al vreemd opkijken als ze een blote schouder zien!
We hebben ook een kleine voorstelling gekregen met typisch Vietnamese muziek, waarin o.a. vogelgeluidjes voorkomen. Erg ontspannend! En in tegenstelling tot de gidsen op de vorige excursies, kon deze gids enorm boeiend vertellen, en deed dat dan ook honderduit. Hier vindt je de foto's van de uitstap.
Morgen weer aan de slag op HUT. Ik heb zaterdag toch een klein beetje vooruitgang geboekt. Er worden nu al LSP's opgezet in de simulatie. Na een random aantal LSP's crasht de simulatie (en Glass) echter. In vergelijking met dit programma, is Windows stabiel!
Ik ga dan maar eens slapen, om morgen helder te kunnen denken, want uitslapen is er dus niet van gekomen dit weekend. Tot ziens, en gezien Blogger hier om één of andere mysterieuze reden nog steeds onbereikbaar is: thnx to Dimitri for posting.
Goed nieuws: ik heb daarnet een half uurtje op mijn laptop gewerkt, en helemaal geen problemen gehad met het scherm. Toch een storing van één of ander toestel in de buurt dan? Ik hoop het alvast. Ik ben inmiddels terug iets meer ontspannen, want ik heb een kort (heb zaterdag heel de dag doorgewerkt aan mijn eindwerk), maar leuk weekend gehad.
Het begon zaterdagavond onverwacht, toen ik op zoek was naar een bepaalde winkel in de buurt van HUT. Die heb ik niet gevonden, maar ik kwam wel in een grote studentenmassa terecht. Op de campus stonden overal kraampjes met eten, snoepgoed, spelletjes en Westerse muziek.. kortom een soort kermis. Enerzijds wou ik te weten komen wat er gaande was en er even blijven hangen, anderzijds kende ik er helemaal niemand en was niet echt in de mood om te feesten. Terug uit de mensenmassa geraken was echter onbegonnen werk. Op zekere moment werd ik aangesproken door een groepje studenten, die me vroegen of ik niet gewoon met hen meekwam. Achja, waarom ook niet. En zo bracht ik dus mijn zaterdagavond door op HUT, met enkele drankjes, meloenpitten (mja) en een soort fluoricerende pudding die uiterlijk erg op jello lijkt maar compleet anders smaakt. En toen kwam het: "Are you from Russia?". Die vraag krijg ik hier regelmatig. Iedereen denkt hier dat ik uit Rusland kom.
Vandaag moest ik erg vroeg op, gezien ik voor de Hanoi City Tour eerst zelf naar het centrum moest, gezien de studentenkamers blijkbaar net iets teveel van het traject van de bus af lagen. Eenmaal aangekomen bleek in echter te vroeg te zijn. Een vrouw met een typisch Vietnamees hoedje en van die typische mandjes met goederen, die brood en een soort koffiekoeken verkocht kwam op me af. Gezien ik nog niet gegeten had kocht ik een broodje. Het gevolg was echter dat ik enkele seconden later omsingeld was door een hele hoop verkoopsters die me allemaal iets wouden verkopen. Normaal zeg je dan "No thanks" en je wandelt verder, maar ik moest daar wachten en kon dus niet weg. Het heeft wat geduurd vooraleer ze het opgaven. Dat ze graag verkopen valt natuurlijk te begrijpen, maar dit was echt vervelend. Ook lijkt het me erg onlogisch om brood te gaan verkopen aan iemand die net brood gekocht heeft en al aan het eten is.
De excursie was echter de moeite. Kleine groep, en voor het eerst ook een goede gids. Eén van de mensen van de organisatie vroeg me ook weer of ik van Rusland kwam. Toen moest ik het gewoon weten.. "Why does everyone think I'm from Russia?". Het antwoord: "Because you have blue eyes!". Ok dat weten we dan ook weer :)
De eerste plaats die we bezochten was het Ho Chi Minh Mausoleum en Museum. Daar hadden ze echter enorme last van paranoia. We mochten geen camera's meenemen, niets van metaal, geen rugzakken, geen flessen water.. enkel ons paspoort en geld mochten we bij ons houden. Dan moesten we een pad volgen, naast elkaar in twee rijen. Naast het pad liepen bewakers in een soort legeruitrusting, die met van die enorm grote leger-passen en een strenge blik op de maat paradeerden.. uiteraard gewapend. Af en toe werd er iemand uit de rij gepikt omdat die persoon iets bij zich had dat niet mocht. Een belevenis op zich.
Verder zijn we enkele pagode's en tempels gaan bezoeken, alsook een oude universiteit en een museum over de verschillende etnische minderheden in Vietnam. Buiten hadden ze ook de woningen van deze mensen nagebouwd. Wel opletten voor de gaten die je hier en daar tegenkomt in de bamboe-vloer!
Ook erg gek is de manier waarop één van deze volkeren hun doden begraven: zij vinden dat als levenden een huis hebben, de doden hier ook recht op hebben. Boven het graf staat dus een (heel erg laag) huisje, gebouwd. Rondom het huisje (en dus het graf) staan allerlei seksueel expliciete (en dan bedoel ik wel erg expliciete!) stenen beeldjes. En dan te zeggen dat ze hier in Vietnam soms al vreemd opkijken als ze een blote schouder zien!
We hebben ook een kleine voorstelling gekregen met typisch Vietnamese muziek, waarin o.a. vogelgeluidjes voorkomen. Erg ontspannend! En in tegenstelling tot de gidsen op de vorige excursies, kon deze gids enorm boeiend vertellen, en deed dat dan ook honderduit. Hier vindt je de foto's van de uitstap.
Morgen weer aan de slag op HUT. Ik heb zaterdag toch een klein beetje vooruitgang geboekt. Er worden nu al LSP's opgezet in de simulatie. Na een random aantal LSP's crasht de simulatie (en Glass) echter. In vergelijking met dit programma, is Windows stabiel!
Ik ga dan maar eens slapen, om morgen helder te kunnen denken, want uitslapen is er dus niet van gekomen dit weekend. Tot ziens, en gezien Blogger hier om één of andere mysterieuze reden nog steeds onbereikbaar is: thnx to Dimitri for posting.
2 Comments:
At 7:35 PM, Anonymous said…
Hey Kim, leuk te horen dat het een prettige uitstap geweest is, en dat je project ook al iets beter loopt. Vindt de foto's leuk, krijg de indruk dat ze daar ook van kleuren houden, vooral felle kleuren.
Maar goed dat ze je hier in België niet denken dat je Russchie zijt, anders zouden der hier veel rondlopen.
Groetjes Diane
At 11:21 PM, Anonymous said…
Hey kim,
Ik ben blij dat alles daar goed gaat. En dat je wat plezier kan maken. Oja met Tristan gaat het redelijk goed. Buiten dat hij een bacterie heeft op zijn gezichtje gaat alles goed. En hoe komen ze er ginder bij da ge van Rusland zijt? Ik ben al blij da ge van België zijt. Want ik zou niet naar Rusland willen gaan voor u te zien zenne. Das veel te ver af. Ik ga je laten kunnen ze hier nog wat zagen tegen mij. En over wa da ze dan zagen. Ne vriend van mij zit elke dag met 23 virussen op zijne pc. En dan vragen ze aan mij hoe kunde da nu oplosse. En dan zeg ik door slim te worden. Denk wel dak gelijk heb he.
Groetjes Debora
Post a Comment
<< Home